<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
<channel>
	<title>AbrahamiSara.pl - Temat: Wyspowiadałem się i mam problem?</title>
	<link>http://abrahamisara.pl/forum/pytania-do-ksiedza/wyspowiadalem-sie-i-mam-problem/</link>
	<description><![CDATA[Portal dla Małżeństw Niepłodnych]]></description>
	<generator>Simple:Press Version 4.3.5</generator>
	<atom:link href="http://abrahamisara.pl/forum/?pytania-do-ksiedza&#038;wyspowiadalem-sie-i-mam-problem&#038;xfeed=topic" rel="self" type="application/rss+xml" />
<item>
	<title>ks. Grzegorz </i></b>dnia Wyspowiadałem się i mam problem?</title>
	<link>http://abrahamisara.pl/forum/pytania-do-ksiedza/wyspowiadalem-sie-i-mam-problem/#p729</link>
	<category>Pytania do księdza</category>
	<guid isPermaLink="true">http://abrahamisara.pl/forum/pytania-do-ksiedza/wyspowiadalem-sie-i-mam-problem/#p729</guid>
	<description><![CDATA[<p>Szczęść Boże, spowiedź generalna poprzez powtórne wyznanie swoich grzechów z dłuższego okresu z przeszłości ma na celu pełniejsze otwarcie serca dla nieskończenie miłosiernego Boga, by zamknąć pewien etap życia i skierować się z nowymi duchowymi siłami ku przyszłości. Jeśli więc taka spowiedź została przez Pana odbyta, proszę być wdzięcznym za miłość, z którą Bóg Pana przygarnął! Same wątpliwości, czy lęki, które pojawiły się po spowiedzi trudno traktować jako grzech i przeszkodę do przyjęcia Komunii św. Tym bardziej, że Pan nie poszedł za nimi, ale przekonał samego siebie, że trzeba bardziej zawierzyć Bożemu Miłosierdziu, niż swoim niepokojom. Zachęcam do zgłębiania prawdy o niepojętej miłości Boga gotowej przygarnąć każdego grzesznika. Choćby rozważanie 15 rozdz. Ewangelii wg św. Łukasza może być bardzo pomocne :) Pozdrawiam</p>
]]></description>
	<pubDate>Wed, 23 Mar 2016 01:31:12 +0000</pubDate>
</item>
<item>
	<title>Keicam </i></b>dnia Wyspowiadałem się i mam problem?</title>
	<link>http://abrahamisara.pl/forum/pytania-do-ksiedza/wyspowiadalem-sie-i-mam-problem/#p727</link>
	<category>Pytania do księdza</category>
	<guid isPermaLink="true">http://abrahamisara.pl/forum/pytania-do-ksiedza/wyspowiadalem-sie-i-mam-problem/#p727</guid>
	<description><![CDATA[<p>Szczęść Boże. W pewnej chwili ostatnio po moim nawróceniu doszedłem do wniosku, że moja spowiedź była przez lata nieważna, z powodu braku zamiaru wyjścia z grzechów, żałowania tego co robiłem i starań, żeby cokolwiek z tym zrobić. Po nawróceniu wracałem do jakichś pojedynczych grzechów z przeszłści ale nie "wyrzuciłem" wszystkiego, a przede wszystkim nie dojżałem do uznania, że przez lata moja spowiedź była nie ważna (stwierdziłem jedynie, że nie przykładałem się do niej). Doszedłem w końcu niedawno do wniosku, że należy odbyć spowiedź generalną, ciążyła mi przeszłość mimo to długo z tym walczyłem, ale w końcu zebrałem się i poszedłem. W kilka dni po niej zaczęły mnie nachodzić lęki i myśli. Czy nie wyolbrzymiłem wszystkiego i czy to wszystko w ogóle było konieczne? Czy Bóg wymagał tego ode mnie? Czy może wystarczyło Mu moje nawrócenie i to że jak sobie coś z dawna wspomniałem żałując tego jak moja przeszłość wyglądała, to powiedziałem na spowiedzi. A jeśli nie chciał tego to co? To zwątpiłem w Jego Miłosierdzie (a tego bardzo się bałem)? Te myśli zatrówały mnie przez kilka dni. Ile razy je odegnałem to wracały silniejsze. W końcu tak mnie przemogły, tak że miałem moment niedowierzania w Miłosierdzie Boże, miałem takie poczucie, że no jeśli tak to sobie teraz już totalnie nagrabiłem, bo w którą stronę bym nie poszedł to konsekwencją będzie coś złego. Po długiej walce i powtarzaniu sobie wszelkich argumentów, że wszystko jest ok przemogłem to. Przestraszyłem się jednak sam bo wiedziałem, bądź co bądź nie wiem jak to potraktować, w końcu te myśli budziły we mnie odczucie jakiejś beznadziei nawet kiedy z nimi walczyłem. Poszedłem do spowiedzi, powiedziałem, że miałem chwile niedowierzania w Boże Miłosierdzie, że lęki i emocje mają nade mną wielką władzę, że nie radzę sobie z nimi, ale nie powiedziałem, że w międzyczasie jak te myśli były, byłem u Komunii, chociaż chodziło mi to po głowie (nie wiem czemu nie powiedziałem), a ksiądz ku mojemu zdziwieniu stwierdził, że to nic złego, że te myśli, to niedowierzanie, że Boże Miłosierdzie nas przerasta i nie ogarniemy Go to przejaw normalności. I teraz nie wiem, czy nie zrozumiał czy ja wyolbrzymiam, czy lęk przed sprzeniewierzeniem się Bogu tak bardzo mnie paraliżuje i powoduje jakąś nerwicę? I co mam zrobić z tą niepowiedzianą komunią, bo nie wiem czy nie zachaczyłem o nieważność spowiedzi, aczkolwiek skoro ksiądz stwierdził, że to wszystko to nic złego to chyba nie było potrzeby? </p>
]]></description>
	<pubDate>Tue, 22 Mar 2016 21:06:05 +0000</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>